Op 23 juni kwamen ruim 200 studenten van Summa College Sociaal Werk samen in het Parktheater Eindhoven. Tijdens het eindevent van We Are In Charge – Social Projects blikten zij terug op hun maatschappelijke challenges. Ze deelden wat ze hadden gedaan, wie ze hadden ontmoet en vooral wat ze onderweg hadden geleerd.
Bao van Helvoirt, 17 jaar, deed mee aan Muziekmaatjes.
Twaalf weken lang sprak hij iedere woensdag een uur af met zijn maatje. Muziek hielp om het gesprek op gang te brengen. Maar bij Bao en zijn maatje bleef het daar niet bij.
Muziek als begin van het gesprek
“We hebben natuurlijk over muziek gepraat”, vertelt Bao. “Over artiesten die zij mooi vindt, zoals Queen en Ramses Shaffy. Maar we hebben niet samen muziek gemaakt of gezongen.”
Muziek was vooral een manier om elkaar beter te leren kennen. Daarna gingen de gesprekken vanzelf verder.
“We hadden vaak veel diepere gesprekken dan alleen over muziek. Dat vond ik heel mooi.”
Soms deden ze ook iets anders dan samen praten. Ze maakten bijvoorbeeld een ritje met de auto of probeerden iets nieuws.
Zo ontdekte Bao dat zijn maatje nog nooit sushi had gegeten.
“Ik vroeg: heeft u ooit sushi gehad? Dat had ze niet. Toen zei ik: dan kunnen we dat toch een keer samen proberen?”
En zo gebeurde het.
Een bijzondere band
In twaalf weken leerden Bao en zijn maatje elkaar steeds beter kennen. Daarbij ontdekten ze ook een bijzondere overeenkomst in hun persoonlijke verhaal.
Bao is zelf geadopteerd. Zijn maatje vertelde hem dat zij vroeger afstand had moeten doen van haar zoon. Jaren later vonden moeder en zoon elkaar weer terug.
Haar verhaal maakte veel indruk op Bao.
“Ik vind het heel bijzonder dat ik haar heb leren kennen en dat we zo’n mooie tijd samen hebben gehad.”
Hun wekelijkse ontmoeting werd daardoor meer dan een gewoon uurtje samen. Er ontstond vertrouwen. Ze deelden verhalen die je niet zomaar met iedereen bespreekt.
Meer zien dan je eerste indruk
Als Bao terugkijkt op Muziekmaatjes, gebruikt hij één woord dat voor hem goed samenvat wat hij heeft ervaren: sonder.
Dat woord staat voor het besef dat ieder mens die je tegenkomt een eigen en uitgebreid leven heeft. Een leven waar je aan de buitenkant vaak niets van ziet.
Bao legt uit:
“Als ik haar op straat voorbij was gelopen, had ik misschien gedacht: gewoon een oudere vrouw. Nu weet ik hoeveel meer er achter haar verhaal zit.”
Dat inzicht is voor hem een belangrijke opbrengst van het project.
Niet te snel bedenken wie iemand is. Eerst luisteren. Vragen stellen. En ontdekken welk verhaal achter een persoon zit.
Twaalf weken die verder gingen dan muziek
Tijdens de afsluiting van Muziekmaatjes stond Bao samen met zijn maatje op het podium voor een panelgesprek. Een bijzonder einde van twaalf weken waarin twee mensen uit verschillende generaties elkaar echt leerden kennen.
Voor Bao draaide het project uiteindelijk niet alleen om muziek. Het ging vooral om tijd maken voor iemand, echt luisteren en openstaan voor het verhaal van een ander.
“Ik vind het heel dankbaar dat ik mijn maatje heb leren kennen en dat we twaalf weken zo’n mooie tijd samen hebben gehad.”
En misschien vat dat ene woord zijn ervaring nog steeds het beste samen: sonder. Want achter ieder mens zit een verhaal dat je niet kunt zien als je alleen maar voorbijloopt.