“Ik heb geleerd dat iets doen voor een ander echt verschil kan maken. Soms helpt het al om gewoon te luisteren en iemand aandacht te geven.”
Mira
Challenge: Buurtverbinding – Philipsdorp

Hoe zorg je ervoor dat mensen in een wijk zich meer verbonden voelen? Voor Mira begon dat met iets heel eenvoudigs: luisteren, vragen stellen en samen iets doen. Tijdens haar Social Project van We Are In Charge werkte ze in Philipsdorp met kinderen uit de buurt. Wat begon als een opdracht voor school, liet haar zien hoeveel verschil persoonlijke aandacht kan maken.

Op 23 juni kwamen ruim 200 studenten van Summa College Sociaal Werk samen tijdens het eindevent van We Are In Charge – Social Projects in het Parktheater Eindhoven. Daar deelden studenten wat zij tijdens hun maatschappelijke challenges hadden gedaan, geleerd en betekend voor anderen.

Mira, afkomstig uit Best, werkte samen met Mint en Hannah aan een project rond verbinding in de wijk. Hun groep wilde eerst ontdekken wat bewoners nodig hadden en van daaruit activiteiten organiseren. Mira en haar groepsgenoten kozen ervoor om zich op kinderen te richten.

Eerst kijken, daarna zelf doen

Hun zoektocht bracht hen naar buurthuis Bellevue in Philipsdorp. Mira keek daar eerst mee bij een activiteit voor kinderen: Kinderkunst. Daarna besloot de groep zelf iets te organiseren.

Omdat het bijna Pasen was, bedachten ze een eenvoudige activiteit: samen eieren beschilderen. Ongeveer negen kinderen, vooral van basisschoolleeftijd, deden mee.

Voor Mira was het vooraf best spannend om zelf contact te maken met de kinderen.

Maar zodra ze eenmaal begon, merkte ze hoe makkelijk het eigenlijk ging.

“Je kunt heel snel vragen stellen over wat hen interesseert”, vertelt ze.

Ze zag ook hoeveel verschillende achtergronden de kinderen hadden. Juist die diversiteit vond ze interessant.

Luisteren doet meer dan je denkt

Tijdens het project ontdekte Mira vooral iets wat ze vooraf niet zo bewust had gezien.

Ze vond het eigenlijk vanzelfsprekend dat mensen ergens bij horen of iets te doen hebben. Maar door zelf de wijk in te gaan, merkte ze hoeveel verschil contact kan maken.

“Door iets te doen voor iemand of gewoon naar iemand te luisteren, kunnen mensen daar echt vrolijk van worden.”

Dat inzicht bleef bij haar hangen. Een kleine activiteit hoeft geen spectaculair evenement te zijn om betekenis te hebben. Voor een kind kan een middag samen schilderen, spelen of praten juist een moment zijn waarop het zich gezien voelt.

Samen kom je verder

Mira leerde ook hoe belangrijk het is om binnen een project goed te overleggen.

Door samen afspraken te maken, taken te verdelen en contacten in de buurt te leggen, kwam de groep steeds verder. Naast de paasactiviteit organiseerden zij ook een spelletjesmiddag.

Dat is meteen haar advies aan andere jongeren die aan een WAIC-challenge beginnen: blijf met elkaar praten, zorg dat iedereen iets inbrengt en leg zoveel mogelijk contact met mensen in de buurt.

Juist daar ontstaan nieuwe ideeën.

Wanneer voelde Mira zich echt in charge?

Voor Mira kwam dat moment toen ze samen met haar groep daadwerkelijk iets had georganiseerd voor de kinderen.

Daar werd het project ineens concreet.

Ze zag de kinderen meedoen, zag hun reacties en merkte dat hun inzet iets opleverde. Later stond ze tijdens het eindevent ook op het podium om over het project te vertellen. Ook dat voelde als een moment waarop alles samenkwam.

Als Mira in één zin moet samenvatten wat We Are In Charge haar heeft geleerd, zegt ze:

“Ik heb geleerd dat er voor andere mensen zijn en iets voor hen doen, ook echt iets met die mensen doet.”

Voor Mira zit de kracht van verbinding dus niet per se in grote plannen.

Soms begint het gewoon bij iemand aanspreken. Luisteren. Samen iets doen.

En ontdekken dat een klein gebaar voor een ander veel groter kan voelen dan je vooraf dacht.